Rivier Mensen
Ik neem je kristallen bol
En ik maak dit kristal helder
Dat ik niet zal zitten
En ik zal niet hier verdrinken
Ik zal nooit wachten
Ik zal miljoenen fouten maken
Maar om gelukkig te zijn is een schande
Rusteloos, gezichtloos
Je bent je gedachten verloren
Trouwloos, gemarteld
Je bent je gedachten verloren
Ze kruipen in je hoofd
Ze graven in je botten
Als je ze het toelaat, laten ze je niet gaan
Ze hebben geen hoop
Ze hebben geen ziel
Als je ze het toelaat, laten ze je niet gaan
Je denkt dat het beter is aan de andere kant
Omdat hun gras groen is
En jou gras is ziek
Elke dag verdrinkt in schijndood
Maar om gelukkig te zijn moet je je vleugels verbranden
Trouwloos, gemarteld
Je bent je gedachten verloren
Ze kruipen in je hoofd
Ze graven in je botten
Als je ze het toelaat, laten ze je niet gaan
Ze hebben geen hoop
Ze hebben geen ziel
Als je ze het toelaat, laten ze je niet gaan
Wanneer je dood gaat wil je de wereld laten weten om je te herinneren voor wie je echt bent
En als je dood gaat wil je jezelf liefhebben want je zult helemaal alleen zijn
Ze kruipen in je hoofd
Ze graven in je botten
Als je ze het toelaat, laten ze je niet gaan
Ze hebben geen hoop
Ze hebben geen ziel
Als je ze het toelaat, laten ze je niet gaan
Het is alleen in je hoofd
Wees niet bang voor het onbekende
Want het onbekende zal je overmeesteren
Dus laat jezelf gaan
En laat jezelf groeien
Laat ze niet jou gat graven
oh
Rusteloos, gezichtloos
Je ben je gedachten verloren
Trouwloos, gemarteld
Je ben je gedachten verloren
